روانشناسی یادگیری باورهای دینی در دوران بلوغ
کد مقاله : 1022-QURANPSY
نویسندگان
فاطمه داور *
دانشگاه سیستان وبلوچستان، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، رشته علوم حدیث _گرایش نهج البلاغه.
چکیده مقاله
دوران بلوغ با تحولات عمیق شناختی، عاطفی و اجتماعی همراه است و همین تحولات، یادگیری باورهای دینی را از حالت تقلیدی و پذیرش منفعلانه به فرآیندی فعال، انتقادی و شخصی تبدیل می‌کند. این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی به بررسی مکانیزم‌های روان‌شناختی مؤثر در یادگیری باورهای دینی در دوران بلوغ می‌پردازد. هدف اصلی پژوهش، تبیین چگونگی پردازش، بازسازی و درونی‌سازی باورهای دینی توسط نوجوانان و شناسایی عوامل روان‌شناختی اثرگذار بر این فرآیند است. یافته‌ها نشان می‌دهد که یادگیری باورهای دینی در این دوره از طریق سه مکانیزم اساسی انجام می‌گیرد: نخست، مکانیزم شناختی که مبتنی بر رشد تفکر انتزاعی، استدلال منطقی و توانایی حل تعارض‌های فکری است و امکان ارزیابی انتقادی باورهای موروثی را فراهم می‌سازد؛ دوم، مکانیزم عاطفی ـ هویتی که باورهای دینی را به عنوان منبعی برای پاسخ به بحران هویت و ایجاد انسجام روانی به کار می‌گیرد؛ و سوم، مکانیزم اجتماعی که از طریق تعامل با خانواده، همسالان و الگوهای مرجع، پذیرش و تثبیت باورها را تسهیل می‌کند. این مکانیزم‌ها به صورت درهم‌تنیده عمل می‌کنند و موفقیت فرآیند یادگیری وابسته به تعامل متعادل میان آن‌هاست. نتایج پژوهش تأکید می‌کند که آموزش دینی مؤثر در دوران بلوغ باید با ویژگی‌های شناختی و عاطفی نوجوانان هماهنگ بوده و زمینه شکل‌گیری ایمانی آگاهانه، پایدار و درونی را فراهم سازد.
کلیدواژه ها
روانشناسی‌یادگیری، باورهای دینی، دوران بلوغ، رشد شناختی.
وضعیت: پذیرفته شده مشروط