اثربخشی درمان وجودگرایانه معنویت‌محور بر درک بیماری، احساس امنیت فردی و خودیابی مردان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه با تجرد قطعی

کد مقاله : 1030-QURANPSY

نویسندگان

بدرالسادات مرتضوی شاهرودی * دانشجو

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی درمان وجودگرایانه معنویت‌محور بر درک بیماری، احساس امنیت فردی و خودیابی مردان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه با تجرد قطعی بود. این پژوهش به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون دو گروهی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه مردان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه با تجرد قطعی در شهر اراک بود که در سال 1404 برای دریافت درمان‌های روان‌شناختی به مرکز مشاوره و روان‌شناسی امین مراجعه کرده بودند. در این پژوهش، ۲۴ نفر با روش نمونه‌گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و سپس به‌طور تصادفی در دو گروه ۱۲ نفره (آزمایش و گواه) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت درمان وجودگرایانه معنویت‌محور قرار گرفتند و در نهایت پس از ریزش نمونه، ۲۰ شرکت‌کننده مداخله را با موفقیت به پایان رساندند. گروه گواه در این مدت هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. لازم به ذکر است که به منظور همتاسازی گروه‌ها، به تعداد افراد ریزش‌کرده از گروه آزمایش، به‌صورت تصادفی از گروه گواه نیز حذف شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه درک بیماری (فرم کوتاه B-IPQ)، مقیاس احساس امنیت فردی (SDS) و مقیاس خودیابی بود. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تک‌متغیره (ANCOVA) بررسی شد. یافته‌ها نشان داد که بین میانگین نمرات پس‌آزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود دارد؛ به‌طوری‌که درمان وجودگرایانه معنویت‌محور به شکل معناداری موجب بهبود درک بیماری، احساس امنیت فردی و خودیابی مردان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه با تجرد قطعی شد.

کلیدواژه ها

درمان وجودگرایانه معنویت‌محور، درک بیماری، احساس امنیت فردی، خودیابی، مردان ، اختلال استرس پس از سانحه ، تجرد قطعی

وضعیت: پذیرفته شده