بررسی سبک شناسی سوره مبارکه طلاق
کد مقاله : 1031-QURANPSY
نویسندگان
فهیمه ریگی *
دانشگاه سیستان و بلوچستان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه زبان و ادبیات عربی.
چکیده مقاله
سوره مبارکه طلاق به عنوان یکی از سوره‌های مدنی قرآن کریم، ضمن بیان احکام حقوقی طلاق، عده، نفقه و حقوق زنان مطلقه، پیامی عمیق اخلاقی، تربیتی و توحیدی را در قالبی هنری و بلاغی ارائه می‌دهد. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد سبک‌شناسی لایه‌ای، به بررسی ویژگی‌های زبانی و هنری این سوره پرداخته تا نشان دهد چگونه عناصر سبکی در تقویت پیام هدایتی و اعجاز بیانی قرآن نقش ایفا می‌کنند. یافته‌ها حاکی از آن است که در سطح واژگانی، گزینش دقیق کلمات کلیدی و تکرار ریشه‌های معنادار همچون تقوا، قدر، رزق و حدود الله، شبکه‌ای منسجم از معانی حقوقی، عاطفی و کیهانی پدید آورده که بحران طلاق را به نمادی از قانون کلی خلقت تبدیل می‌کند. در سطح بلاغی، بهره‌گیری از اسالیب شرطی تکرارشونده، تضاد عسر و یسر، ایجاز در احکام و سجع فواصل، لحنی آرامش‌بخش، هشداردهنده و امیدآفرین ایجاد کرده است؛ و در سطح ساختاری، چیدمان حلقوی سه‌لایه‌ای سوره با موتیف‌های تکراری، بحران فردی را در چارچوب قدرت و علم فراگیر الهی قرار داده و انسجام سبکی بی‌نظیری را به نمایش می‌گذارد. این بررسی نشان می‌دهد که سبک سوره طلاق، فراتر از بیان قوانین، ابزاری برای پیشگیری از بحران خانوادگی، ترویج تقوا و ایجاد جامعه‌ای مبتنی بر عدالت و رحمت الهی است و بخشی روشن از اعجاز قرآن به شمار می‌رود.
کلیدواژه ها
قرآن کریم، سوره طلاق، بلاغت، سبک شناسی.
وضعیت: پذیرفته شده