واکاوی مسؤلیت حکمرانی دینی در ارتقاء سلامت روانی
کد مقاله : 1074-QURANPSY (R3)
نویسندگان
مهدی جابری زاده *
دانش پژوه حوزه علمیه
چکیده مقاله
چکیده
سلامت روان به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه انسانی و اجتماعی، در این راستا مسؤلیت حکمرانی دینی در ارتقاء امنیت سلامت روانی چیست؟ در نظام جمهوری اسلامی ایران، حکمرانی دینی مبتنی بر مبانی فقه امامیه، دستوراتی برای تضمین سعادت مادی و معنوی آحاد جامعه ارائه می‌دهد. هدف این مقاله بررسی مسئولیت جکومت اسلامی در ارتقای سلامت روان جامعه است که از منظر فقه سیاسی شیعه و با استناد به یافته‌های روان‌شناسی معاصر و با بهره گیری از روش تحلیلی توصیغی و کتابخانه ای به بررسی این موضوع پرداخته است. بررسی ها نشان می‌دهد که مفاهیم کلیدی فقهی نظیر قاعده فقهی «لاضرر و لاضرر فی‌الاسلام»، «حرمت اخلال در نظام» و عدالت اجتماعی، مبنای الزام حکومت به تدوین سیاست‌ها و برنامه‌های پیشگیرانه و مداخله‌ای در حوزه سلامت روان هستند.. نتیجه‌گیری مقاله بر ضرورت نهادینه‌سازی سلامت روان در اولویت‌های برنامه‌ریزی کلان حکومتی، فراتر از رویکردهای صرفاً درمانی و در قالب یک رویکرد پیشگیرانه ساختاری تأکید دارد. این پژوهش از منظر فقهی، استدلال می‌کند که کوتاهی در این زمینه، و خلل به سلامت روانی جامعه، مصداق تضییع حقوق اساسی مردم و کوتاهی در انجام وظایف حکومت و مردم است.
کلیدواژه‌ها
حکمرانی دینی، سلامت روان، فقه امامیه، سیاست‌گذاری عمومی، عقل، لاضرر
کلیدواژه ها
حکمرانی دینی، سلامت روان، فقه امامیه، مقاصد شریعت، سیاست‌گذاری عمومی، عقل، لاضرر.
وضعیت: پذیرفته شده مشروط