بازخوانی پدیده خودکشی در قرآن کریم و روان‌شناسی معاصر: تحلیلی تطبیقی با تأکید بر عوامل محافظت‌کننده و دلالت های پیشگیرانه
کد مقاله : 1103-QURANPSY (R1)
نویسندگان
امیر حمزه خراسانی *1، سید محمد رضا میرسید2
1عضو هیات علمی دانشگاه دامغان/دانشکده علوم انسانی
2عضو هیات علمی دانشکده علوم انسانی دانشگاه دامغان
چکیده مقاله
خودکشی یکی از چالش‌های مهم سلامت روان معاصر است که در نتیجه تعامل پیچیده عوامل زیستی، روان‌شناختی، اجتماعی و فرهنگی شکل می‌گیرد. در پژوهش‌های اخیر، در کنار عوامل خطر، توجه به عوامل محافظت‌کننده‌ای مانند معنا در زندگی، امید و پیوندهای اجتماعی در پیشگیری از خودکشی اهمیت فزاینده‌ای یافته است. از سوی دیگر، قرآن کریم به‌عنوان منبع بنیادین اندیشه اسلامی، مفاهیمی همچون حرمت جان، امید به رحمت الهی، صبر، توکل و معنا در رنج را مطرح می‌کند که می‌توانند در مواجهه با بحران‌های روانی نقش محافظت‌کننده ایفا کنند. هدف پژوهش حاضر، بازخوانی پدیده خودکشی در قرآن کریم و روان‌شناسی معاصر و تبیین ظرفیت‌های پیشگیرانه این دو حوزه در چارچوبی تطبیقی است.
این پژوهش از نوع مروری–تحلیلی و مبتنی بر روش اسنادی است. داده‌ها از منابع معتبر روان‌شناسی معاصر، شامل مقالات علمی، مطالعات مروری و اسناد سیاست‌گذاری، و نیز منابع قرآنی و تفسیری گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و با رویکرد تطبیقی انجام گرفت.
یافته‌ها نشان داد که روان‌شناسی معاصر خودکشی را پدیده‌ای چندسطحی می‌داند و در کنار عوامل خطر، بر نقش عوامل محافظت‌کننده تأکید دارد. همچنین آموزه‌های قرآنی واجد مؤلفه‌هایی هستند که در سطح کارکردی می‌توانند به تقویت امید، معنا و تاب‌آوری روانی کمک کنند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که گفت‌وگوی میان قرآن و روان‌شناسی معاصر می‌تواند به توسعه رویکردهای پیشگیرانه‌ای منجر شود که هم از نظر علمی معتبر و هم با زمینه‌های فرهنگی و معنوی جوامع اسلامی سازگار باشند.
کلیدواژه ها
خودکشی، قرآن کریم، روان‌شناسی معاصر، عوامل محافظت‌کننده، معنویت، پیشگیری
وضعیت: پذیرفته شده