| دعا در قرآن کریم: ابزاری برای سلامت روان، رشد اخلاقی و تربیت فرزندان |
| کد مقاله : 1141-QURANPSY |
| نویسندگان |
|
سیده سارا آزاده * گروه پژوهشـی لیزر پزشکی مرکـز تحقیقـات لیـزر در پزشـکی پژوهشکده یارا، جهاد دانشـگاهی واحـد علـوم پزشکی تهران، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| دعا یکی از مهمترین اعمال عبادی در اسلام است که علاوه بر ارتباط مستقیم انسان با خداوند، نقش مؤثری در سلامت روان، توسعه فضایل اخلاقی و تربیت فرزندان دارد. این پژوهش با رویکرد تحلیلی، ابعاد تربیتی، اخلاقی و روانشناختی دعا را مورد بررسی قرار داده است. روش مطالعه شامل تحلیل متون قرآنی و مرور شواهد روانشناختی و بالینی مرتبط با نیایش است. یافتهها نشان میدهند که دعا موجب تقویت فضایل اخلاقی مانند صبر، شکرگزاری، توکل و مسئولیتپذیری میشود و به کاهش اضطراب و فشارهای روانی کمک میکند. نیایش والدین برای فرزندان، عاملی کلیدی در انتقال ارزشهای اخلاقی و شکلگیری شخصیت اخلاقی و اجتماعی آنان است. از منظر سلامت روان، دعا با ایجاد تمرکز ذهن، کاهش افکار منفی و افزایش اعتماد به حمایت الهی، تابآوری روانی فرد را ارتقا داده و به بهبود کیفیت خواب و کاهش تنشهای روانی کمک میکند. مکانیزمهای روانشناختی اثر دعا شامل کاهش اضطراب ناشی از ابهام، بازتعریف شناختی شرایط دشوار، تقویت تابآوری و توسعه مهارتهای مقابلهای است. نیایش خانوادگی، به ویژه در محیطی که والدین الگوی عملی فضایل اخلاقی هستند، موجب نهادینه شدن رفتار اخلاقی در کودکان میشود و همدلی و انسجام خانوادگی را تقویت میکند. نتیجهگیری پژوهش نشان میدهد که دعا نه تنها عمل عبادی، بلکه ابزار مؤثری برای پرورش اخلاق، سلامت روان و انسجام اجتماعی است. ترویج فرهنگ نیایش همراه با خودسازی و عمل اخلاقی میتواند الگویی پایدار برای تعالی فرد و جامعه فراهم آورد. |
| کلیدواژه ها |
| دعا، سلامت روان، تربیت اخلاقی، نیایش والدین، قرآن کریم |
| وضعیت: پذیرفته شده |
