نقش آموزه‌های قرآنی در شکل‌دهی شخصیت
کد مقاله : 1195-QURANPSY (R3)
نویسندگان
سیدمجتبی جلالی *1، علی اصغر حمزه شلمزاری2
1استادیار گروه معارف اسلامی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،واحد شهرکرد، دانشگاه شهرکرد،شهرکرد ،ایران
2استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه شهرکرد، ایران
چکیده مقاله
شخصیت، به عنوان مجموعه‌ای پیچیده از الگوهای فکری، عاطفی و رفتاری پایدار یک فرد، همواره یکی از محورهای اصلی مطالعات انسانی بوده است. در جهان امروز، دیدگاه‌های متعدد روان‌شناختی سعی در تبیین این ساختار دارند، اما ادیان الهی، به ویژه اسلام، چارچوبی جامع‌تر و هدفمندتر برای آن ارائه می‌دهند. این پژوهش با هدف تبیین نقش بنیادین آموزه‌های قرآن کریم در هدایت، توسعه و کمال شخصیت انسانی شکل گرفته است. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی-تحلیلی با اتکای مستقیم به متون قرآنی و با رویکردی نظام‌مند به ابعاد سه‌گانه شخصیت (اعتقادی، اخلاقی و عاطفی) است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که قرآن کریم، انسان را بر پایه فطرت توحیدی خلق کرده و آموزه‌های آن، از یک سو موانع درونی (مانند هواهای نفسانی) را شناسایی می‌کند و از سوی دیگر، با ارائه اسوه حسنه و تأکید بر اخلاق عملی (تقوا)، مسیر روشنی را برای دستیابی به شخصیتی متعادل، هدفمند و در نهایت، کمال‌جو ترسیم می‌نماید. این مقاله استدلال می‌کند که شخصیت شکل‌گرفته بر پایه آموزه‌های قرآنی، شخصیتی است که نه تنها در برابر ناملایمات تاب می‌آورد، بلکه همواره در حال حرکت به سوی مرتبه «نفس مطمئنه» است.
کلیدواژه ها
شخصیت، آموزه‌های قرآنی، تربیت اسلامی، فطرت، اخلاق، کمال انسانی، نفس مطمئنه.
وضعیت: پذیرفته شده