بررسی تطبیقی تجارب مثبت زیسته بیماران صعب‌العلاج با آیات و روایات در ارتقاء سلامت اجتماعی
کد مقاله : 1218-QURANPSY
نویسندگان
مرضیه عبدالکریمی نطنزی *1، سلمان نعمتی2، محمد زارعی توپخانه3
1عبدالکریمی، مرضیه، مقطع دکتری، رشته قرآن و روانشناسی، مجتمع آموزش عالی بنت‌الهدی، جامعه‌المصطفی العالمیه، قم، ایران
2استادیار گروه روانشناسی دانشگاه ادیان و مذاهب
3استادیار و عضو هیات علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
چکیده مقاله
نابسامانی در ایفاء نقش‌های اجتماعی؛ در بیماران صعب‌العلاج، خطری است که سلامت اجتماعی ایشان را تهدید می‌کند. مطالعه حاضر، با هدف بررسی نقش تجارب مثبت زیسته بیماران صعب‌العلاج در ارتقاء سلامت اجتماعی افراد در دوران بیماری و تطبیق این تجارب با آیات و روایات به روش کیفی از نوع پدیدارشناسی نگاشته شد. 10 بیمار صعب‌العلاج، از طریق نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ایشان به روش 7مرحله‌ای کلایزی، تحلیل و خوشه‌بندی گردید. سپس تطبیق خوشه‌ها با آیات و روایات به ‌روش بطن‌یابی صورت گرفت. یافته‌ها نشان داد چهار خوشه اصلی مشتمل بر «تقویت باورهای معنوی-مذهبی، خودمهارگری، تقویت هیجانات مثبت، گسترش بازوهای قدرت» از تجارب ارتقاءدهنده سلامت اجتماعی بودند. از نتایج تحقیق، عملکرد سیستمی تجارب مذکور در دوران بیماری بود که از طریق «الگویابی صحیح در ارتباط با خدا، معرفی منابع مولد هیجانات، شیوه‌های تنظیم هیجانی و تقویت نفوذ روانی- اجتماعی در یک نظام فکری اسلامی» می‌توانند در ارتقاء سلامت اجتماعی بیماران مؤثر باشند. هماهنگی ذاتی مفاهیم دینی با نیازهای روانی- اجتماعی انسان و ظرفیت این مفاهیم جهت بهبود سلامت در شرایط دشوار از دیگر نتایج این پژوهش بود.
کلیدواژه ها
تجربه زیسته، بیماران صعب‌العلاج، آیات و روایات، سلامت اجتماعی.
وضعیت: پذیرفته شده