تبیین روش‌شناسی تدبری در استخراج الگوی کاهش تعارضات زناشویی بر اساس آموزه های قرآن کریم
کد مقاله : 1234-QURANPSY
نویسندگان
مرضیه زرگری *1، فاطمه فیاض2
1.دکتری مشاوره، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2دانشیار گروه روانشناسی و علوم تربیتی، پژوهشکده زنان،دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
چکیده مقاله
تبیین الگوهای رفتاری بر اساس منابع وحیانی نیازمند اتخاذ روش‌شناسی دقیقی است که بتواند میان متن قرآن و نیازهای روان‌شناختی معاصر پیوند برقرار کند. مقاله حاضر با هدف معرفی رویکرد تدبری به عنوان یک روش نوین در تولید دانش بومی، به بازخوانی تعارضات زناشویی در قرآن کریم می‌پردازد. در این راستا، با تمرکز بر برداشت‌های گزاره‌ای، واژه‌کاوی، و تحلیل سیاق و پیوندهای مفهومی، فرآیند شناسایی عوامل بحران‌زا در خانواده بازتعریف شده است. یافته‌های حاصل از این رویکرد نشان می‌دهد که تعارضات زناشویی منظومه‌ای متشکل از هشت عامل کلیدی هستند که در آن، اختلال در هویت جنسیتی و حقوق متقابل، نقش محوری ایفا می‌کنند. این پژوهش ضمن دسته‌بندی عوامل پایه‌ای، زمینه‌ای و رفتاری، نشان می‌دهد که چگونه رویکرد تدبری می‌تواند از سطح تفسیر نظری فراتر رفته و به طراحی شیوه‌نامه‌های درمانی و پروتکل‌های مداخله‌ای در حوزه زوج‌درمانی منجر شود. اصالت این تحقیق در ارائه ساختاری نظام‌مند برای تبدیل مفاهیم قرآنی به یک الگوی عملیاتی در روان‌شناسی خانواده نهفته است.
کلیدواژه ها
رویکرد تدبر، تعارضات زناشویی، دانش بومی، شیوه نامه درمان، هویت جنسیتی
وضعیت: پذیرفته شده