تأثیر درمان با رویکرد معنوی در کاهش تمایل به طلاق و افزایش سازگاری زناشویی درزوجین متقاضی طلاق توافقی درشهرستان ماسال

کد مقاله : 1241-QURANPSY

نویسندگان

سیده حکیمه صفوی میرمحله * دانشجو

چکیده مقاله

چکیده طلاق به عنوان یکی از آسیب‌زاترین پدیده‌های اجتماعی، پیامدهای روانی-اجتماعی عمیقی برای زوجین و جامعه به همراه دارد. رویکردهای درمانی معنوی به دلیل ارائه چارچوبی برای معنا بخشیدن به رنج‌ها و تقویت منابع درون‌فردی، در سال‌های اخیر مورد توجه قرار گرفته‌اند. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی اثربخشی درمان با رویکرد معنوی در کاهش تمایل به طلاق و افزایش سازگاری زناشویی درزوجین متقاضی طلاق توافقی درشهرستان ماسال بود.این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری سه ماهه بود و جامعه آماری شامل کلیه زوجین متقاضی طلاق مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره خانواده شهرستان ماسال در سال ۱۴۰2تا1404 بودند. از میان آن‌ها، ۶۰ زوج (۱۲۰ نفر) به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب وبه طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ زوج) و کنترل (۳۰ زوج) جایگزین شدند.برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های مقیاس تمایل به طلاق (DTS)، مقیاس سازگاری زناشویی (DAS)و پروتکل درمان معنوی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از نرم افزار آماری Spss استفاده شد. نتایج نشان داد که درمان با رویکرد معنوی به طور معناداری موجب کاهش تمایل به طلاق و افزایش سازگاری زناشویی در زوجین گروه آزمایش شد. پیشنهاد می‌شود در پژوهش‌های آینده از طرح‌های ترکیبی (کمی-کیفی) استفاده شود و اثربخشی درمان معنوی در مقایسه با سایر رویکردهای درمانی مانند درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد یا طرح‌واره‌درمانی مورد بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها

کلیدواژه‌ها: درمان معنوی، تمایل به طلاق، سازگاری زناشویی، زوجین متقاضی طلاق

وضعیت: پذیرفته شده