تحلیل تطبیقی عوامل موثر بر تاب آوری نوجوانان از منظر روانشناسی مثبت گرا سیلگمن و آموزه های نهج البلاغه
کد مقاله : 1251-QURANPSY (R2)
نویسندگان
زهرا نعناکار *1، احسان کرمی شهریار2
1پژوهشگر دانشگاه تربیت مدرس
2هیئت علمی داخلی دانشگاه جامع علوم انتظامی امین
چکیده مقاله
تاب‌آوری از مفاهیم بنیادین در حوزه روان‌شناسی مثبت‌گرا و از عوامل مؤثر در سازگاری نوجوانان با فشارها و چالش‌های زندگی به شمار می‌آید. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی عوامل مؤثر بر تاب‌آوری نوجوانان در چارچوب روان‌شناسی مثبت‌گرا با تأکید بر نظریه سلیگمن و آموزه‌های حضرت علی در نهج‌البلاغه انجام شده است. این پژوهش با روش تحلیلی–اسنادی و رویکرد تطبیقی، مؤلفه‌های تاب‌آوری را در مدل PERMA شامل هیجان مثبت، درگیری، روابط مثبت، معنا و دستاورد بررسی کرده و آن‌ها را با مفاهیم متناظر در نهج‌البلاغه مانند ایمان، صبر، توکل، معناجویی، مدیریت هیجان، بصیرت و مسئولیت‌پذیری مقایسه می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که با وجود تفاوت در مبانی نظری، هر دو رویکرد بر نقش معنا، امید، روابط حمایتی و رشد در مواجهه با سختی‌ها تأکید دارند. بر این اساس، تلفیق مؤلفه‌های روان‌شناسی مثبت‌گرا با آموزه‌های معنوی و اخلاقی نهج‌البلاغه می‌تواند الگویی بومی برای تقویت تاب‌آوری و ارتقای بهزیستی روانی نوجوانان فراهم آورد.
کلیدواژه ها
تاب‌آوری نوجوانان، روان‌شناسی مثبت‌گرا، سلیگمن، مدل PERMA، نهج‌البلاغه
وضعیت: پذیرفته شده