| بررسی تطبیقی رویکردهای اسلام و روانشناسی در تربیت کودک |
| کد مقاله : 1257-QURANPSY (R1) |
| نویسندگان |
|
نفیسه قناعتی * دانشگاه آزاد نجف آباد |
| چکیده مقاله |
| تربیت کودک، سنگ بنای توسعه فردی و اجتماعی و دغدغه اصلی جوامع بشری در طول تاریخ بوده است. این مقاله با هدف بررسی تطبیقی و ارائه یک الگوی جامع تربیتی، به تحلیل و مقایسه دیدگاههای اسلام و روانشناسی در زمینه اهداف، اصول و روشهای تربیت کودک میپردازد. مبنای معرفتی اسلام، وحی و آموزههای الهی است که بر کرامت ذاتی انسان، قرب الهی و سعادت اخروی تأکید دارد. در مقابل، روانشناسی با تکیه بر روشهای تجربی و علمی، به بررسی ابعاد جسمی، شناختی، هیجانی و اجتماعی رشد کودک میپردازد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانهای، نشان میدهد که علیرغم تفاوت در مبانی و اهداف غایی، اشتراکات قابل توجهی میان این دو رویکرد در اصول بنیادین (مانند محبت، الگوپذیری، تدریج، تشویق) و روشهای عملی (مانند توجه به بازی، گفتگو، آموزش مهارتهای زندگی) وجود دارد. اسلام با تأکید بر ابعاد معنوی و غایتگرایی، چارچوبی فراگیر و متعالی ارائه میدهد که میتواند با یافتههای علمی روانشناسی تلفیق شده و الگوی تربیتی غنیتری را برای پرورش نسلی سالم، متعادل و بالنده فراهم آورد. |
| کلیدواژه ها |
| تربیت کودک، اسلام، روانشناسی |
| وضعیت: پذیرفته شده |
