| اهمیت سلامت نگرش درمانگر برمبنای آیات سوره بقره و روایات |
| کد مقاله : 1276-QURANPSY |
| نویسندگان |
|
بهنانه صادق پور *1، الهه عسکری2 1خیر 2ندارد |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش با هدف بررسی نگرش درمانگر و تحلیل پدیده «خودفراموشی درمانگر» به عنوان مانعی در مسیر نگرش صحیح درمانگر و ارائه راهکارهای قرآنی و روایی برای مواجهه با آن انجام شده است. «خودفراموشی درمانگر» که ریشه در غفلت از خویشتن حقیقی و خدافراموشی دارد، میتواند سلامت نفس درمانگر را بهطور جدی تحت تأثیر قرار دهد. یافتههای قرآنی نشان میدهد که «تعقل» مهمترین سازوکار پیشگیرانه در برابر این پدیده است و خردمندی، دارای نقشی اساسی و عامل هدایت و مشورت با خرمندان، عامل دستیابی به دوراندیشی و درستی است. همچنین بر اساس تحلیل آیات 45 و 46 سوره بقره، استعانت به «صبر» و «نماز» به عنوان راهکارهای بنیادین مطرح شده و لزوم دستیابی به «خشوع» در قلب بعنوان هویتی پایدار در انسان، برای اثربخشی راهکار صلاة معرفی میگردد. همچنین بر ضرورت «عمل به دانستهها» و تقدم «خودسازی» بر «دیگرسازی» در سیر تربیتی درمانگر تأکید شده است. این پژوهش با تبیین ابعاد قرآنی و روایی خودفراموشی، افق تازهای در پیوند معنویت و رواندرمانی میگشاید و توجه به ارتقای بینش معنوی و التزام عملی درمانگران را ضروری میداند. در پایان، تدوین الگوی تربیت درمانگر مبتنی بر صبر، خشوع و امید به لقاء برای مراکز مشاوره و رواندرمانی پیشنهاد میشود. |
| کلیدواژه ها |
| نگرش درمانگر، خودفراموشی درمانگر، خودسازی، تعقل، رویکرد قرآنی روایی |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر |
