| اثربخشی رواندرمانی گروهی راهحلمحور مبتنی بر رویکرد اسلامی بر خودکارآمدی در دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم دارای افت تحصیلی: یک مطالعه نیمهآزمایشی |
| کد مقاله : 1323-QURANPSY (R1) |
| نویسندگان |
|
یونس خمیس خلف * دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رواندرمانی گروهی راهحلمحور مبتنی بر رویکرد اسلامی بر خودکارآمدی در دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم دارای افت تحصیلی انجام شد. این مطالعه از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل همه دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که دچار افت تحصیلی (کاهش حداقل دو نمره در کارنامه نسبت به ترم قبل یا مردودی در یک یا چند درس اصلی) بودند. نمونه پژوهش ۳۰ نفر از دانشآموزان واجد شرایط بودند که بهطور تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و گواه جای گرفتند. گروه آزمایش طی ۹ جلسه ۹۰ دقیقهای (هفتگی) رواندرمانی گروهی راهحلمحور مبتنی بر رویکرد اسلامی دریافت کرد؛ گروه گواه هیچ مداخلهای نداشت. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران (۱۹۸۲) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تکمتغیری در نرمافزار اسپیاساس نسخه ۲۷ تحلیل شد. یافتهها نشان داد که میانگین نمرات پسآزمون گروه آزمایش در متغیر خودکارآمدی نسبت به گروه گواه تفاوت معناداری دارد (۰۱/۰P<). این نتایج حاکی از آن است که رواندرمانی گروهی راهحلمحور مبتنی بر رویکرد اسلامی میتواند به عنوان یک مداخله مؤثر، کوتاهمدت و متناسب با فرهنگ ایرانی-اسلامی، توانایی خودکارآمدی دانشآموزان پسر دارای افت تحصیلی را بهبود بخشد و اجرای آن در محیط مدرسه توسط مشاوران توصیه میشود. |
| کلیدواژه ها |
| رواندرمانی گروهی راهحلمحور مبتنی بر رویکرد اسلامی، خودکارآمدی، افت تحصیلی، دانشآموزان پسر |
| وضعیت: پذیرفته شده |
