| اثربخشی رواندرمانی گروهی راهحلمحور مبتنی بر رویکرد اسلامی بر انعطافپذیری شناختی در دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم دارای افت تحصیلی: یک مطالعه نیمهآزمایشی |
| کد مقاله : 1324-QURANPSY (R1) |
| نویسندگان |
|
محمد عبدالله دلی * دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رواندرمانی گروهی راهحلمحور مبتنی بر رویکرد اسلامی بر انعطافپذیری شناختی در دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم دارای افت تحصیلی انجام شد. این مطالعه از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل همه دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که دچار افت تحصیلی (کاهش حداقل دو نمره در کارنامه نسبت به ترم قبل یا مردودی در یک یا چند درس اصلی) بودند. نمونه پژوهش ۳۰ نفر از دانشآموزان واجد شرایط بودند که بهطور تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و گواه جای گرفتند. گروه آزمایش طی ۹ جلسه ۹۰ دقیقهای (هفتگی) رواندرمانی گروهی راهحلمحور مبتنی بر رویکرد اسلامی دریافت کرد؛ گروه گواه هیچ مداخلهای نداشت. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه انعطافپذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تکمتغیری در نرمافزار اسپیاساس نسخه ۲۷ تحلیل شد. یافتهها نشان داد که میانگین نمرات پسآزمون گروه آزمایش در متغیر انعطافپذیری شناختی نسبت به گروه گواه تفاوت معناداری دارد (۰۱/۰P<). این نتایج حاکی از آن است که رواندرمانی گروهی راهحلمحور مبتنی بر رویکرد اسلامی میتواند به عنوان یک مداخله مؤثر، کوتاهمدت و متناسب با فرهنگ ایرانی-اسلامی، توانایی انعطافپذیری شناختی دانشآموزان پسر دارای افت تحصیلی را بهبود بخشد و اجرای آن در محیط مدرسه توسط مشاوران توصیه میشود. |
| کلیدواژه ها |
| رواندرمانی گروهی راهحل محور مبتنی بر رویکرد اسلامی، انعطافپذیری شناختی، افت تحصیلی، دانشآموزان پسر |
| وضعیت: پذیرفته شده |
