نقش ذکر و یاد خداوند در سلامت روان از منظر روانشناسی اسلامی
کد مقاله : 1330-QURANPSY (R2)
نویسندگان
حسنا پرویز *
کارشناسی ارشد روانشناسی اسلامی گرایش مثبت‌گرا، دانشگاه پیام نور واحد همدان، همدان، ایران
چکیده مقاله
روانشناسی اسلامی، سلامت روان را در گرو تعادل، آرامش و معنایابی از طریق ارتباط عمیق با خداوند تعریف می‌کند. این پژوهش به بررسی نقش ذکر و یاد خداوند در ارتقاء سلامت روان، کاهش اضطراب و افسردگی، و افزایش خودآگاهی و معنای زندگی از منظر روانشناسی اسلامی می‌پردازد. ذکر، فراتر از عبادتی ظاهری، حضوری قلبی و دائمی با خداوند است که به انسان آرامش و اطمینان می‌بخشد. مطالعات نشان می‌دهند که یاد خداوند، اضطراب و نگرانی‌ها را کاهش داده و به عنوان پادزهری در برابر افسردگی عمل می‌کند. روش تحقیق کمی-همبستگی بود، جامعه آماری شامل کلیه بزرگسالان شهر کرمانشاه بود که به صورت دردسترس 160 نفر انتخاب شدند و پرسشنامه‌های مربوطه را تکمیل نموند، جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از رگرسیون با کمک SPSS-26 استفاده شد. یافته‌ها همبستگی مثبت و معناداری بین میزان و کیفیت ذکر (به ویژه ذکر قلبی و عملی) با کاهش اضطراب و افسردگی، و افزایش بهزیستی روانشناختی، تاب‌آوری و معنای زندگی را نشان داد. همچنین یافته‌ها تأکید دارند که ذکر، به ویژه با حضور قلب، قادر است بخش قابل توجهی از سلامت روان را پیش‌بینی کند. این تحقیق بر اهمیت ذکر به عنوان یک مکانیزم مقابله‌ای مؤثر و راهبردی درمانی و پیشگیرانه در روانشناسی اسلامی تأکید کرده و پیشنهاداتی برای ترویج و ادغام آن در برنامه‌های سلامت روان ارائه می‌دهد.
کلیدواژه ها
ذکر، یاد خداوند، سلامت روان، روانشناسی اسلامی، تاب‌آوری.
وضعیت: پذیرفته شده