| اثربخشی درمان شناختی‑رفتاری اسلامی بر خودکارآمدی در دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم دارای افت تحصیلی: یک مطالعه نیمهآزمایشی |
| کد مقاله : 1332-QURANPSY (R2) |
| نویسندگان |
|
عمر هاشم غالب * دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری اسلامی بر خودکارآمدی در دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم دارای افت تحصیلی انجام شد. این مطالعه از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل همه دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که دچار افت تحصیلی (کاهش حداقل دو نمره در کارنامه نسبت به ترم قبل یا مردودی در یک یا چند درس اصلی) بودند. نمونه پژوهش ۳۰ نفر از دانشآموزان واجد شرایط بودند که بهطور تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و گواه جای گرفتند. گروه آزمایش طی ۹ جلسه ۹۰ دقیقهای (هفتگی) درمان شناختی رفتاری اسلامی دریافت کرد؛ گروه گواه هیچ مداخلهای نداشت. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و همکاران (۱۹۸۲) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تکمتغیری در نرمافزار اسپیاساس نسخه ۲۷ تحلیل شد. یافتهها نشان داد که میانگین نمرات پسآزمون گروه آزمایش در متغیر خودکارآمدی نسبت به گروه گواه تفاوت معناداری دارد (۰۱/۰P<). این نتایج حاکی از آن است که درمان شناختی رفتاری اسلامی میتواند به عنوان یک مداخله مؤثر، کوتاهمدت و متناسب با فرهنگ ایرانی-اسلامی، توانایی خودکارآمدی دانشآموزان پسر دارای افت تحصیلی را بهبود بخشد و اجرای آن در محیط مدرسه توسط مشاوران توصیه میشود. |
| کلیدواژه ها |
| درمان شناختی رفتاری اسلامی، خودکارآمدی، افت تحصیلی، دانشآموزان پسر |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط |
