بررسی شخصیت «قارون» در قرآن و تحلیل رفتار خودشیفته و انباشت ثروت از منظر روانشناسی اسلامی
کد مقاله : 1365-QURANPSY (R1)
نویسندگان
فهیمه ریگی *1، بتول محسنی راد2
1دانشگاه سیستان و بلوچستان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه زبان و ادبیات عربی.
2دانشگاه سیستان و بلوچستانف دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه زبان و ادبیات عربی.
چکیده مقاله
داستان قارون در قرآن کریم، نمونه‌ای بارز از انحرافات رفتاری ناشی از انباشت ثروت و خودبرتربینی است. پدیده‌ای که در روانشناسی نوین تحت عنوان «اختلال شخصیت خودشیفته» شناخته می‌شود. این پژوهش با هدف واکاوی تطبیقی رفتار قارون از منظر آیات قرآن و شاخص‌های روان‌شناختی و تبیین ریشه‌های آن در مبانی اخلاق اسلامی و روش توصیفی – تحلیلی انجام شد. یافته‌ها نشان می‌دهند که الگوی رفتاری قارون هم‌پوشانی دقیق با نشانه‌های بالینی خودشیفتگی، از جمله «احساس استحقاق»، «نیاز به تحسین بیرونی»، «فقدان همدلی» و «غرور کاذب» دارد. ریشه اصلی این اختلال، از منظر قرآن، «خدافراموشی» و تحریف باور توحیدی است که منجر به جابه‌جایی محوریت از «خدا» به «خود» و بروز کبر شده است. خودشیفتگی قارون تنها یک خطای فردی نیست، بلکه آسیب‌زاست که به تعادل روانی فرد و انسجام اخلاقی جامعه لطمه می‌زند. راهکارهای پیشگیرانه قرآن بر تقویت «شکرگزاری عملی»، «انفاق» برای شکستن وابستگی به مال و بازگشت به «توحید عملی» برای تنظیم هویت فردی تأکید دارد. این پژوهش اثبات می‌کند که آموزه‌های قرآنی پیش‌درآمدی دقیق بر شناخت و درمان اختلالات شخصیتی مدرن ارائه می‌دهند.
کلیدواژه ها
قارون، قرآن کریم، رفتار خودشیفته، روانشناسی اسلامی.
وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر