خودشفقتی و رحمت الهی؛ بازخوانی یک مفهوم نوین روانشناسی در قرآن
کد مقاله : 1373-QURANPSY
نویسندگان
فهیمه محمدپور *
دانشگاه شیراز، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، گروه روانشناسی بالینی
چکیده مقاله
مفهوم خودشفقتی، به عنوان یکی از مفاهیم نوین در روانشناسی مثبت‌نگر، بر رفتار مهربانانه و غیرقضاوتی فرد نسبت به خود در مواجهه با رنج‌ ها و شکست‌ ها تأکید دارد. با وجود کاربرد گسترده این مفهوم در درمان‌ های روان شناختی، ریشه‌ های آن در متون دینی و به ویژه قرآن کریم کمتر مورد بازخوانی قرار گرفته است. این مقاله با روش تحلیل محتوای کیفی، به دنبال یافتن هم‌پوشانی‌ها و تمایزهای مفهومی میان خودشفقتی روانشناختی و مفهوم «رحمت الهی» در قرآن است. یافته‌ها نشان می‌دهد که در حالی که خودشفقتی بر منبع درون‌فردی مهربانی تأکید دارد، رویکرد قرآنی با پیوند زدن شفقت به خود با امید به رحمت واسعه الهی و پذیرش ضعف‌ های انسانی در چارچوب عبودیت، الگویی متعالی‌تر ارائه می‌دهد. یافته‌ های به دست آمده از این مقاله با بازخوانی انتقادی مفهوم خودشفقتی، نشان می‌دهد که این مفهوم می‌تواند برای مداخلات روانشناختی مبتنی بر فرهنگ اسلامی بومی‌ سازی شود.
کلیدواژه ها
خودشفقتی، رحمت الهی، روانشناسی مثبت‌نگر، قرآن، معنویت.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر