| بازسازی مفهوم لذت و پاداش در درمان اعتیاد بر پایه عصب زیست شناسی، نوروتئولوژی و سیره اهل بیت(علیهم السلام) |
| کد مقاله : 1446-QURANPSY |
| نویسندگان |
|
علی اصغر سام دلیری1، علیرضا تورانی *2، علیرضا مرادی3 1استادیار گروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، ص.پ؛ 889-14665، تهران، ایران 2گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. 3دانش‌آموخته کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس آیت الله طالقانی |
| چکیده مقاله |
| اعتیاد، اختلالی مخرب در سیستم پاداش مغز انسان است که با ایجاد سندرم نقص پاداش و اختلال شدید در شبکه‌های عصبی، لذت‌های طبیعی و پایدار را با سرخوشی‌های کاذب و آسیب‌زای شیمیایی جایگزین می‌سازد و انسان را در پایین‌ترین سطح لذت‌های حسی محبوس می‌کند. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بازسازی مفهوم لذت و پاداش در فرآیند پیچیده درمان اعتیاد، بر پایه تلفیق دستاوردهای نوین عصب‌زیست‌شناسی، نوروتئولوژی و آموزه‌های معنوی در سیره اهل‌بیت(علیهم السلام) سامان یافته است. تحقیق از نوع کاربردی بوده و با رویکردی توصیفی-تحلیلی، از طریق مطالعات دقیق کتابخانه‌ای به بررسی مبانی نظری روانشناسی، تحلیل رویه‌های عصبی و نظریه‌های علمی-اسلامی پرداخته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تقلیل درمان اعتیاد به مدیریت علائم جسمانی رویکردی کاملاً ناکافی است و درمان حقیقی نیازمند یک تحول وجودی در بیمار از محرک‌های مخرب مادی به سوی لذت‌های بیکران روحانی و عقلی است. بر اساس شواهد، تمرینات عبادی و معنوی متمرکز نظیر نماز با حضور قلب، روزه، مناجات و ذکر، به عنوان مداخلات قدرتمند تعدیل‌کننده عصبی عمل کرده و با ترشح طبیعی انتقال‌دهنده‌های عصبی، تعادل از دست رفته را به سیستم دوپامینی بازمی‌گردانند. این اعمال همچنین با کاهش چشمگیر بیش‌فعالی شبکه حالت پیش‌فرض مغز، نشخوار فکری و اضطراب را به شکلی کارآمد مهار می‌کنند. نتایج نهایی حاکی از آن است که ادغام هوشمندانه روانشناسی مدرن با الگوهای بومی و معنوی نظیر تزکیه نفس، با جایگزینی پاداش‌های کاذب با شیرینی ایمان و معرفت، علاوه بر ترمیم ساختارهای بیولوژیک مغز، به بازسازی هویت و دستیابی به سلامت و پاکی پایدار بیماران منجر می‌گردد. |
| کلیدواژه ها |
| اعتیاد، عصب‌زیست‌شناسی، نوروتئولوژی، سیستم پاداش، سیره اهل‌بیت(علیهم السلام) |
| وضعیت: پذیرفته شده |
