| پیش بینی میل به خودکشی براساس کنترل تکانه، نشخوار ذهنی، باور فراشناختی و ناامیدی با نقش تعدیل کننده حس تنهایی در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر اهواز |
| کد مقاله : 1492-QURANPSY |
| نویسندگان |
|
نیما پورمندان * گروه روانشناسی بالینی ، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران |
| چکیده مقاله |
| هدف از انجام این پژوهش، پیش بینی میل به خودکشی براساس کنترل تکانه، نشخوار ذهنی، باور فراشناختی و ناامیدی با نقش تعدیل کننده حس تنهایی در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر اهواز بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر اهواز در سال تحصیلی 1405-1404 بودند که از بین آنها، 240 نوجوان پسر به روش نمونه گیری خوشه‌ای مرحله‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری دادهها از پرسشنامه‌های میل به خودکشی بک و استیر (1987)، کنترل تکانه بارت و همکاران (1995)، نشخوار ذهنی نولن و همکاران (1991)، باور فراشناختی ولز و همکاران (2004)، ناامیدی بک (1974) و حس تنهایی راسل، پیلوا و کورتونا (1980) استفاده شد. برای تحلیل دادهها از آمار توصیفی و استنباطی ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون و مدل تعدیل شده استفاده شد. نتایج نشان داد بین کنترل تکانه با میل به خودکشی رابطه منفی و معنی دار؛ بین نشخوار ذهنی با میل به خودکشی رابطه مثبت و معنی دار، بین باور فراشناختی با میل به خودکشی رابطه منفی و معنی دار و بین ناامیدی با میل به خودکشی رابطه مثبت و معنی دار وجود داشت (01/0p<). از آنجایی که حس تنهایی نقش تعدیل کننده نداشت، می‌توان نتیجه گرفت که تأثیر این متغیرها بر میل به خودکشی مستقل از سطح تنهایی افراد است و مداخلات می‌توانند بدون در نظر گرفتن این عامل، بر شناسایی و درمان مستقیم نشانه‌های نشخوار ذهنی و ناامیدی و آموزش مهارت‌های کنترل تکانه و باور فراشناختی هدف گذاری شوند. |
| کلیدواژه ها |
| میل به خودکشی، کنترل تکانه، نشخوار ذهنی، باور فراشناختی، ناامیدی، حس تنهایی. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
