| واکاوی مفهوم الهام فجور در تفسیر المیزان، با رویکردی بر عقده ادیپ در نظریه روانکاوی فروید |
| کد مقاله : 1500-QURANPSY |
| نویسندگان |
|
سهراب مروتی1، محمدجواد خانی *2، محمدرضا هوری3 1استاد علوم قرآن و حدیث دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه ایلام 2دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه ایلام 3دانشجو دکتری علوم قرآن و حدیث دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه ایلام |
| چکیده مقاله |
| الهام فجور در آیه هشتم سوره شمس همواره مورد بحث حوزه‌های تفسیری، کلامی و روانشناختی بوده است. پرسش اصلی این است که آیا این مفهوم به تمایلات ذاتی پلید در نفس انسان اشاره دارد و با عقده ادیپ همخوانی دارد، یا در تعارض با دیدگاه فروید است؟ این پژوهش مفهوم الهام فجور را در تفسیر المیزان بررسی کرده و با تحلیل تطبیقی-انتقادی، ارتباط آن را با عقده ادیپ در روانکاوی فروید می‌سنجد برای تبیین این مسئله، مفهوم نفس از دیدگاه علامه طباطبایی و آیه «إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ» تحلیل می‌شود تا مشخص گردد آیا اماره به سوء بودن نفس، نشانگر تمایلات ذاتی پلید در کودکی است یا مرتبط با انتخاب آگاهانه در سن تکلیف است.روش پژوهش، کیفی و تحلیلی-تفسیری بوده و مبتنی بر منابع کتابخانه‌ای است. یافته‌ها نشان می‌دهد علامه طباطبایی الهام فجور را شناساندن راه خیر و شر به نفس می‌داند، نه نهادینگی شر در آن، و نفس اماره را مرتبط با مرحله‌ای از اختیار انسان می‌داند که با عقده ادیپ فروید سازگار نیست. در پایان، نقدهای روانشناختی بر نظریه فروید بررسی می‌شود تا تقابل این دو دیدگاه به طور جامع نشان داده شود. |
| کلیدواژه ها |
| الهام فجور، علامه طباطبایی، عقده ادیپ، روانکاوی فروید، المیزان |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
