| بررسی تطبیقی بحران پاداش فوری در عصر هوش مصنوعی و چارچوب شناختی_قرآنی "صبر" به مثابه‌ی ابزار خودتنظیمی عصب شناختی |
| کد مقاله : 1534-QURANPSY |
| نویسندگان |
|
معصومه طاهری آکردی *1، سجاد رمضانی2، فرزانه عنایتی اقبال3 1دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد سمنان 2استادیار گروه معارف، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 3مدرس دانشگاه و پژوهشگر زبان و ادبیات عرب، دانش‌آموخته دانشگاه شهید بهشتی تهران. |
| چکیده مقاله |
| عصر حاضر، به دلیل تسلط هوش مصنوعی و الگوریتمهای طراحی شده برای ایجاد «پاداش‌های فوری»، انسان‌ها با بحران‌های شناختی و هیجانی بی سابقه‌ای رو به رو هستند. گسترش فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی و الگوریتمهای شخصی سازی محتوا، الگوی دریافت پاداش در انسان را به طور اساسی دگرگون کرده است . دسترسی سریع به اطلاعات، سرگرمی، خرید و تعاملات اجتماعی، گرایش «پاداش فوری» را تقویت کرده و در نتیجه ظرفیت خودکنترلی، تحمل تأخیر در ارضای نیاز‌ها و پایداری شناختی را کاهش داده است. در واقع «پاداش فوری» تعادل سیستم‌های عصبی و توانایی خودتنظیمی را مختل کرده است. تداوم چنین الگویی می‌تواند انتظار را از یک مرحله‌ی طبیعی در فرآیند دست‌یابی به هدف، به تجربه‌ای ناخوشایند تبدیل کند و فرد را به سوی انتخاب‌های سریع و کم تأمل سوق دهد. مسئله‌ی اساسی این پژوهش، بررسی ظرفیت آموزه‌های قرآنی «صبر» به عنوان مبنایی برای تقویت خودتنظیمی و مواجهه با فرهنگ پاداش فوری در عصر هوش مصنوعی است. در روانشناسی مثبتگرا، تمرکز از دفع آسیب به سمت نقاط قوت است و نتایج حاکی از آن است که صبر به انسان کمک می‌کند تا به جای لذت‌های گذرا، به سمت «بهزیستی و شکوفایی» حرکت کند و یافته‌ها بیانگر آن است که «صبر» در منظومه‌ی قرآنی، مفهومی فعال، پویا و هدفمند است که با مؤلفه‌هایی همچون مهار خواسته‌های آنی و لحظه‌ای، مقاومت در برابر محرک‌های وسوسه‌انگیز و استمرار در مسیر اهداف ارزشمند، ارتباط دارد. پژوهش حاضر، با روش توصیفی _تحلیلی و با تلفیق یافته‌ها‌ی علوم اعصاب، آموزه‌های قرآنی و نظریات روانشناسی مثبتگرا انجام شده است |
| کلیدواژه ها |
| پاداش فوری، صبر، هوش‌مصنوعی، خودکنترلی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
