| امید و سعادت در قرآن؛ تبیین عوامل و پیامدهای تربیتی |
| کد مقاله : 1542-QURANPSY |
| نویسندگان |
|
سمیه سلمانیان * استادیار گروه الهیات دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش با هدف تبیین مفهوم امید و سعادت در قرآن کریم و تحلیل عوامل مؤثر بر تحقق آن‌ها و پیامدهای تربیتی و اخلاقی این مفاهیم انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش آن است که قرآن کریم چگونه امید را در ارتباط با سعادت انسان تبیین می‌کند و چه عوامل و زمینه‌هایی را در تحقق آن مؤثر می‌داند. پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و با بهره‌گیری از رویکرد تفسیر موضوعی، آیات مرتبط با امید، سعادت، ایمان، عمل صالح، تقوا، استغفار، صبر، توکل و نصرت الهی را بررسی و تحلیل کرده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در منطق قرآن، امید حقیقی بر ایمان به خداوند، اعتماد به رحمت و نصرت الهی و التزام به عمل صالح استوار است و در کنار تقوا، صبر و استغفار، زمینه تحقق سعادت انسان را فراهم می‌سازد. از این منظر، سعادت قرآنی صرفاً برخورداری از لذت و آسایش دنیوی نیست، بلکه حاصل پیوند ایمان، عمل و جهت‌گیری الهی زندگی و دستیابی به آرامش و رستگاری است. همچنین، تقویت امید، صبر در برابر دشواری‌ها، اعتماد به خداوند و شکرگزاری از مهم‌ترین پیامدهای تربیتی این آموزه‌هاست که می‌تواند در اصلاح نگرش، رفتار و سبک زندگی انسان نقش‌آفرین باشد. بر این اساس، قرآن کریم الگویی از سعادت ارائه می‌دهد که در آن امید نه یک خوش‌بینی منفعلانه، بلکه نیرویی تربیتی برای حرکت انسان در مسیر رشد اخلاقی و معنوی است. |
| کلیدواژه ها |
| قرآن کریم، امید، سعادت، عوامل سعادت، تربیت. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
