نقش والدگری هشیارانه و خودتنظیمی معنوی در مهار خودکارآمدی طرحواره‌ای به منظور پیشگیری از انتقال بین‌نسلی آسیب‌های روانی
کد مقاله : 1558-QURANPSY
نویسندگان
اسما سادات قنادزاده تفتی *1، نسترن احمدی2
1کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سیرجان، آموزگار دبستان پسرانه شهید علیخواه، شهرستان صومعه سرا، ایران
2دانشجوی کارشناسی روان شناسی، دانشگاه آزاد واحد نی ریز، شهرستان نی‌ریز، ایران.
چکیده مقاله
انتقال بین‌نسلی تروما و بازتولید الگوهای رفتاری ناکارآمد در محیط خانواده، غالباً از طریق فراخوانی ناخودآگاه طرحواره‌های ناسازگار اولیه والدین در جریان تعامل با فرزندان رخ می‌دهد. پژوهش مروری تحلیلی حاضر با هدف تبیین سازوکارهای روان‌شناختی والدگری هشیارانه و خودتنظیمی معنوی در متوقف ساختن چرخه بازتولید آسیب‌های روانی به انجام رسید. گردآوری داده‌ها با جست‌وجوی ساختارمند منابع معتبر علمی در پایگاه‌های داخلی و بین‌المللی با استفاده از کلیدواژه‌های تخصصی انجام شد و در نهایت شواهد نظری و تجربی مستخرج از متون برگزیده مورد تحلیل و سنتز مفهومی قرار گرفتند. یافته‌های تحلیلی نشان می‌دهد که رفتارهای تنش‌زای فرزندان به منزله محرک‌های محیطی عمل نموده و با فعال‌سازی طرحواره‌های ناکارآمد والد (نظیر بریدگی و طرد یا گوش‌به‌زنگی بیش‌ازحد)، موجب آمیختگی شناختی و بروز رفتارهای هیجانی تکانشی می‌گردند. در مقابل، تلفیق مؤلفه‌های والدگری هشیارانه و خودتنظیمی معنوی از طریق ایجاد وقفه هشیارانه، تعدیل برانگیختگی دستگاه لیمبیک، بازتفسیر موقعیت تعارضی بر مبنای حضور ناظر استعلایی و گسلش شناختی از ذهنیت‌های والدینی ناکارآمد، مانع از بازیگری طرحواره در والد می‌شود. افزون بر این، در قالب این پژوهش پروتکل پنج‌گام والدگری هشیارانه-معنوی به عنوان یک الگوی کاربردی برای توانمندسازی والدین در تثبیت ذهنیت بزرگسال سالم تدوین گردید. بطور کلی، کاربست هم‌افزای هشیاری ذهن و معنویت‌محوری می‌تواند به عنوان یک سد محافظتی نیرومند در برابر بازتولید آسیب‌های روانی میان نسل‌ها عمل کرده و در مداخلات بالینی و آموزش‌های پیشگیرانه خانواده‌محور ثمربخش واقع شود.
کلیدواژه ها
والدگری هشیارانه، خودتنظیمی معنوی، طرحواره‌های ناسازگار اولیه، انتقال بین‌نسلی تروما، ذهنیت بزرگسال سالم.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر