مکتب اشراق سهروردی: الگوی تبیینی برای روان‌شناسی و معنویت مدرن
کد مقاله : 1582-QURANPSY
نویسندگان
باقر غباری بناب1، فاطمه نصرتی *2
1هیئت علمی
2دانشیار
چکیده مقاله
این مقاله به بررسی اهمیت عمیق فلسفه اشراقی شهاب‌الدین یحیی سهروردی (۵۴۹–۵۸۷ ق) به‌عنوان الگوی روانی - معنوی بنیادی می‌پردازد که می‌تواند نظریه مناسبی برای روان‌شناسی معاصر و رهنمود عملی برای سیروسلوک معنوی قرار گیرد. فراتر از تفکیک متعارف غربی ذهن، بدن و روح، اشراق‌گرایی متافیزیک یکپارچه‌ای از نور را پیشنهاد می‌دهد که در آن معرفت، آگاهی و واقعیت که دلالت‌ها و تلویحات روان‌شناختی دارند، با بررسی آموزه‌های محوری اشراقی - معرفت حضوری (علم حضوری)، اصالت ماهیت (اصالت الماهیه)، سلسله‌مراتب انوار مجرده و تلفیق شناخت استدلالی و شهودی را تبیین می‌کند - این مقاله استدلال می‌کند که چارچوب اشراقی مبنای معرفت‌شناختی و هستی‌شناختی محکمی برای فهم آگاهی انسان، تحول روانی و تکامل معنوی ارائه می‌دهد. با استفاده از روش تحلیلی گسترده از متون اصلی و تفاسیر علمی، نشان می‌دهیم که چگونه اصول اشراقی می‌توانند شکاف‌های اساسی در روان‌شناسی مدرن را به‌ویژه در حوزه‌های مطالعات خودآگاهی، ناخودآگاه فردی و جمعی، سلامت و بیماری در حوزه روان افراد را پاسخ‌گویند. مقاله نتیجه می‌گیرد که بازنگری و بررسی عمیق اندیشه اشراقی، با بافت‌سازی مناسب در گفتمان بین‌رشته‌ای معاصر، می‌تواند رویکردی کل‌نگر، معنامحور و معنوی بنیان را برای سلامت روانی و معنوی و روش‌های مشاوره و روان‌درمانگری ارائه دهد.
کلیدواژه ها
روانشناسی، معنویت مدرن، مکتب اشراق
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر